info@hospicedemare.nl071 78 20 503
Vogels tussen hemel en aarde
Het verhaal achter het kunstwerk bij Hospice De Mare
Wie bij Hospice De Mare naar binnen loopt, ziet het meteen: een groep vogels die lijkt op te stijgen in de tuin. Licht, beweging en een gevoel van ruimte. Het kunstwerk is gemaakt door kunstenares Nicoline Heemskerk— en achter die ogenschijnlijk eenvoudige vormen schuilt een gedachte die naadloos past bij de
plek.
“Het was een cadeau van het bouwbedrijf aan het hospice,” vertelt Nicoline. “Ze vroegen of ik een kunstwerk wilde maken. Ik kreeg een rondleiding toen het gebouw nog helemaal in aanbouw was. We liepen over de betonnen vloeren, er was nog nauwelijks iets af. Maar ik kreeg wel al uitgelegd waar de kamers zouden komen, hoe het zou worden. En toen zeiden ze: hier moet een kunstwerk komen.”
Dat moment was genoeg om ideeën te laten ontstaan.
“Eigenlijk kwam dit beeld meteen bij me op: vogels.”
Vrijheid en verbinding
De vogels zijn niet zomaar gekozen. Ze dragen een symboliek die Nicoline meteen passend vond bij het hospice.
“Een hospice is de plek waar mensen in hun laatste levensfase zijn. Je verlaat als het ware de aarde. Vogels bewegen tussen hemel en aarde — dat vond ik een mooi beeld. Tegelijk wilde ik het absoluut niet zwaar of dramatisch maken. Het moest juist iets lichts hebben.”
Die lichtheid was belangrijk.
“Vogels roepen bij mij een gevoel van vrijheid op. Van loslaten, van kunnen opstijgen. En dat gevoel van bevrijding — dat vond ik mooi om in dit kunstwerk te leggen.”
Van karton naar staal
Het uiteindelijke beeld is gemaakt van cortenstaal: een sterk materiaal dat buiten prachtig veroudert. Nicoline begon echter klein.
“Ik heb eerst een model gemaakt van karton,” vertelt ze lachend. “Gewoon om te kijken of de vormen klopten. Hoe een vogel zich buigt, hoe je hem uit één vlak kunt vouwen. Pas daarna werd het in staal uitgevoerd.”
Het materiaal was een logische keuze. Nicoline is namelijk van dichtbij bekend met metaalbewerking.
“Mijn man werkt in de metaalbewerking, dus dat materiaal ligt voor mij voor de hand. Zelf maak ik het fysieke werk niet — dat is echt vakmanschap — maar ik kan het wel ontwerpen en begeleiden.”
Altijd kijken, altijd maken
Hoewel het hospicekunstwerk een bijzonder project was, werkt Nicoline meestal op een heel andere manier. Ze schildert, tekent en illustreert, en haar onderwerpen lopen sterk uiteen.
“De ene periode maak ik grote bloemenschilderijen — tulpen, narcissen, echt monumentaal groot. Op een ander moment werk ik juist aan portretten of illustraties. En ik geef ook teken- en schilderlessen.
Inspiratie vindt ze overal.
“Het kan iets heel kleins zijn: hoe het licht op een muur valt, een huis op een straathoek, een kindergezicht. Ik kijk veel en vergroot dingen vaak uit — in kleur of vorm. Daardoor wordt iets wat heel gewoon is ineens bijzonder.”
Een leven vol kunst
Die veelzijdigheid ziet Nicoline niet als een beperking, maar juist als een kracht.
“Ik schilder en teken zoveel dat het onderwerp eigenlijk minder belangrijk wordt. Het kijken en maken zit gewoon in mij. Zelfs op vakantie neem ik altijd een schetsboek mee.”
Het kunstenaarsbestaan klinkt idyllisch, maar vraagt ook veel inzet.
“Het is heerlijk werk, maar ik werk wel keihard. Aan het eind van de dag ben ik ook gewoon moe. Maar ik zou niets liever doen.”
Een kunstwerk dat blijft
Voor Nicoline was het hospiceproject bijzonder — juist omdat het zo’n betekenisvolle plek is.
“Het idee dat een werk van mij daar staat, in de tuin waar mensen en hun familie langs lopen… dat vind ik mooi. Als het een moment van rust of een gedachte oproept, dan is dat al genoeg.”
En wie de vogels bij Hospice De Mare ziet opstijgen, begrijpt meteen wat ze bedoelt: een klein gebaar van vrijheid, tussen hemel en aarde.
“Als je zo een steentje kunt bijdragen, word je daar gewoon blij van”
Wie zich een beetje verdiept in de wereld van de Roparun, ontdekt al snel dat er achter de indrukwekkende bedragen die jaarlijks worden opgehaald een enorme hoeveelheid vrijwilligerswerk schuilgaat. Eén van de mensen die daar met hart en ziel aan meewerkt, is Dieneke Slaat van Team Bollenstreek. Sinds haar pensioen zet zij zich vol energie in voor het team – met als doel zoveel mogelijk geld op te halen voor palliatieve zorg.
“Eigenlijk ben ik er pas na mijn pensioen echt actief ingerold,” vertelt ze lachend. “De teamcaptain vroeg me al vaker of ik wilde helpen met PR, communicatie en sponsorwerving Toen ik meer tijd kreeg, heb ik ja gezegd. En als ik ergens ja tegen zeg, dan ga ik er ook voor de volle honderd procent voor.”
Hardlopen, wandelen en geld ophalen
Een van de grootste acties van Team Bollenstreek is Hollen door de Bollen, een sportief evenement waarbij deelnemers kunnen hardlopen of wandelen door de Bollenstreek. Vorig jaar deden maar liefst 3.221 mensen mee.
“Het is echt een evenement waar we enorm trots op zijn,” zegt ze. “Het groeit elk jaar. In 2023 haalden we ongeveer €36.000 op, het jaar daarna €56.000 en vorig jaar zelfs €75.000. Dat laat zien wat goede promotie en enthousiaste deelnemers kunnen doen.”
Hollen door de Bollen is een van de evenementen en acties waarmee Team Bollenstreek geld inzamelt voor Stichting Roparun. Verder organiseren we een kofferbakverkoop, veiling, bloembollenactie, we staan op grote winterfairs en kerstmarken, kers gerelateerde artikelen te verkopen en we verkopen Roparun loten.
De Roparun zelf, is een estafetteloop van zo’n 560 kilometer die jaarlijks met Pinksteren wordt gehouden. Zo’n 220 Teams starten in Twente of in Frankrijk en finishen op Tweede Pinksterdag op de Coolsingel in Rotterdam.
“Maar die loop zelf is voor ons eigenlijk het slotstuk van een Roparun jaar,” legt ze uit. “Het hele jaar door zijn we bezig en het pinksterweekend is de afsluiting.
Een indrukwekkend resultaat
Al dat werk loont. Team Bollenstreek haalde vorig jaar maar liefst €132.000 op voor de Roparun.
“Het moment waarop we dat bedrag bekendmaken, vlak voor de start van de Roparun, blijft bijzonder,” zegt ze. “Dan zie je wat al die inzet uiteindelijk oplevert.”
Dat geld komt terecht bij projecten die de kwaliteit van leven verbeteren voor mensen met kanker en andere ernstige ziekten. Zo was ze zelf aanwezig bij de vooroplevering van Hospice De Mare, dat via de Roparun een bijdrage van €150.000 ontving.
“Dat was echt een bijzonder moment,” herinnert ze zich. “Ik mocht daar ook vertellen hoe dat geld eigenlijk bij elkaar wordt gebracht. Veel mensen staan er niet bij stil hoeveel vrijwilligerswerk erachter zit.”
Waarom palliatieve zorg zo belangrijk is
Hoewel ze al langer betrokken was bij het team, verdiepte ze zich pas echt in het doel van de Roparun toen ze een grotere rol kreeg.
“Je ziet natuurlijk vaak acties voor onderzoek naar kanker, en dat is ontzettend belangrijk,” zegt ze. “Maar er is ook een groep mensen voor wie het onderzoek te laat komt. Voor hen moet er ook iets zijn. Dat is waar palliatieve zorg zo’n belangrijke rol speelt.”
Het gaat volgens haar om de kwaliteit van leven in de laatste fase.
“Wat kan er nog wél? Hoe kun je de tijd die iemand nog heeft zo waardevol mogelijk maken? Dat vind ik ontzettend belangrijk.”
Vrijwilligerswerk met uitdagingen
Het organiseren van al die acties kost veel tijd – en soms ook geduld.
“In het bedrijfsleven stuur je een mail en krijg je binnen een dag antwoord,” zegt ze lachend. “Bij vrijwilligers werkt dat natuurlijk anders. Iedereen doet het naast werk en gezin. Dat vraagt soms wat meer geduld.”
Toch haalt ze er veel voldoening uit. Haar ervaring uit het bedrijfsleven – ze werkte veertig jaar in een managementfunctie in de automotive – komt daarbij goed van pas.
“Organiseren, netwerken, sponsors benaderen, creatieve ideeën bedenken… dat zijn dingen die ik altijd al deed. En nu kan ik die ervaring inzetten voor een goed doel.”
Creativiteit loont
Soms betekent dat ook: gewoon durven vragen.
“Voor ons evenement verkopen we bijvoorbeeld broodjes en rookworsten,” vertelt ze. “Maar als stichting mogen we daar geen winst op maken. Dus ga ik op zoek naar bedrijven die producten willen doneren. Ik vraag het vriendelijk – en vaak lukt het gewoon.”
Ook andere acties leveren veel op, zoals bloembollenacties, een kofferbakverkoop, een veiling en zelfs een oliebollenparty.
“Het hele jaar door bedenken we nieuwe dingen om geld op te halen.”
Een team dat het samen doet
Uiteindelijk draait het volgens haar om teamwork.
“We hebben een team van 24 mensen en iedereen draagt zijn steentje bij. De één regelt logistiek, de ander helpt met acties, weer iemand anders helpt op kerstmarkten en braderieën. Door al die krachten te bundelen kom je tot iets moois.”
En dat is precies wat haar motiveert.
“Als je ziet wat er met het geld gebeurt – bijvoorbeeld in een hospice of bij de WensAmbulance – dan denk je: als ik daar op mijn manier aan kan bijdragen, dan is dat toch prachtig.”
Ze lacht: “En eerlijk is eerlijk: ik word er zelf ook gewoon heel blij van.”
Groene dromen die blijven groeien
Toen Hospice De Mare werd gebouwd, moesten er – zoals dat gaat – keuzes worden gemaakt. Niet alles wat we voor ogen hadden, kon meteen gerealiseerd worden. Dankzij de inzet en betrokkenheid van velen staat er nu een prachtig hospice waar we trots op zijn.
En toch… sommige ideeën laten je niet los.
Twee van die wensen krijgen nu opnieuw aandacht: een sedumdak en een systeem voor regenwateropslag. Niet alleen mooie toevoegingen, maar ook slimme en duurzame investeringen voor de toekomst.
Een dak vol vetplantjes
Een sedumdak – een dak begroeid met vetplantjes – doet meer dan je op het eerste gezicht zou denken. Het helpt om het gebouw koel te houden in de zomer en juist warmte vast te houden in de winter. Daarnaast werkt het als een natuurlijke buffer voor regenwater. En minstens zo belangrijk: het draagt bij aan een gezondere leefomgeving. Het filtert fijnstof uit de lucht, produceert zuurstof en biedt een fijne plek voor vogels en insecten. En laten we eerlijk zijn: het ziet er ook gewoon prachtig uit.
Duurzame regenwateropslag
Ook het plan voor regenwateropslag sluit daar mooi op aan. Met een ondergrondse tank kunnen we regenwater opvangen en gebruiken voor de tuin. Zeker in drogere periodes is dat geen overbodige luxe. Onze tuinvrijwilligers zijn terecht zuinig op sproeien – planten moeten niet ‘lui’ worden – maar soms is het simpelweg nodig. Regenwater is dan een veel betere keuze dan leidingwater: zachter, zonder kalk of chloor. Bovendien biedt zo’n systeem extra zekerheid in geval van nood, bijvoorbeeld voor toiletten of wasmachines.
De eerste groene stappen
De realisatie van beide plannen vraagt een investering van ruim €56.000. Een flink bedrag, maar we zijn al goed op weg. Met steun van onder andere het Rabo Impactfonds en RDO – beide goed voor €10.000 – is een mooie eerste stap gezet.
Samen met de Steunstichting zet het hospice zich nu in om ook het resterende bedrag bij elkaar te brengen. We hopen dit najaar te kunnen starten met de uitvoering.
Het zijn plannen die passen bij de zorg en aandacht die Hospice De Mare wil bieden – niet alleen aan gasten en hun naasten, maar ook aan de omgeving. Groen, duurzaam en met oog voor de toekomst.
We houden u graag op de hoogte van de ontwikkelingen.
"Hier kan ik echt de tijd nemen voor cliënten”
Onze vrijwilligers vormen het hart van het hospice. In dit interview vertelt Josee Bons over haar werk in Hospice De Mare, de kleine momenten die haar raken en waarom juist hier de ruimte is om écht tijd te maken voor mensen.
Sommige mensen lijken gewoon gemaakt voor het zorgen. Zo iemand is Josee Bons. Tot twee jaar geleden had ze haar eigen ZZP-bedrijf in de thuiszorg. Achter haar bedrijfje zette ze een punt, niet omdat ze het zorgen niet meer wilde, maar omdat de tijdsdruk en de aandacht die ze kon besteden aan haar cliënten hun tol begonnen te eisen. “Ik had soms maar een paar minuten per cliënt. Dat kon ik niet meer,” vertelt ze. “Ik wilde graag blijven zorgen, maar dan op een manier die wél goed voelt.”
Via via — onder anderen huisarts Roel van Velzen en een vriendin die zich al voor voor het hospice inzette — hoorde ze 2 jaar geleden over de komst van Hospice de Mare in Leiderdorp. Op dat moment was het hospice nog niet eens open. “Ik heb toen al een kennismakingsgesprek gehad. Het klikte meteen,” zegt ze. “Maar mijn man en ik gingen eerst een paar maanden reizen door Zuid-Amerika. Toen ik terugkwam, heb ik gelijk weer gebeld.”
Sindsdien is ze een vaste en vertrouwde kracht in het team. Meestal draait ze twee diensten per week, maar ze houdt het flexibel. “Ik vul vooral de openstaande diensten in. Ik kijk altijd een paar weken vooruit: waar is ruimte, wat past? Dat vind ik fijn. Je houdt vrijheid, maar je bent wel nodig.” Dat combineert ze met haar andere vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem en in de gehandicaptenzorg. En ze helpt een oude tante van haar elke week met van alles en nog wat. “Ik vind het heerlijk om bezig te blijven.”
Van thuiszorg naar hospice: een wereld van verschil
Josee heeft veel palliatieve zorg gedaan in de thuiszorg. Daardoor kan ze het verschil haarfijn uitleggen. “In de thuiszorg moet je roeien met de riemen die je hebt. Je hebt weinig tijd, weinig hulpmiddelen en vaak veel drukte van familie eromheen. Familie- en gezinsleden zijn vaak uitgeput, partners proberen alles in hun eentje te dragen. Dat grijpt je soms aan.”
Het hospice voelt anders. Rustiger. Zachter. “Hier kun je echt bij iemand gaan zitten. Een gesprek voeren. Even iemands hand vasthouden. Dat is zó waardevol. En families worden ontzorgd. Ze krijgen ruimte om weer partner, kind of vriend te zijn, in plaats van verzorger. Dat vind ik misschien wel het mooiste dat een hospice kan bieden.”
Ook de faciliteiten helpen daarbij. “Hier is alles aanwezig. Dat klinkt misschien simpel, maar het maakt een wereld van verschil. Je kunt zelfs met bed en al naar buiten. Dat hebben we deze zomer vaak gedaan.”
Hoe een dienst eruitziet
Geen dienst is hetzelfde, lacht ze. “Soms heb je het heel druk, met veel bezoek en veel koffie en thee. Dan vliegt de tijd. En soms is het juist heel rustig. Dan maak ik schoon, de koelkast bijvoorbeeld, of de gemeenschappelijke ruimtes. Ik kan niet zo goed stilzitten.”
Bij bewoners zonder bezoek maakt ze bewust tijd vrij. “Dan ga ik even bij iemand zitten. Handen of voeten masseren. Een stukje voorlezen. Soms gewoon even samen stil zijn. Je voelt heel goed wat iemand nodig heeft.”
Eén keer had ze een dienst waarin letterlijk iedereen bezoek had. “Ik had nergens iets te doen,” zegt ze lachend. “Louise kwam zelfs even beneden zitten: ‘Zal ik je gezelschap houden?’ Ja, dat was wel uniek voor hier.”
Een warm team
Wat haar ook zo bevalt, is de sfeer. “De collega’s zijn allemaal ontzettend leuk. Natuurlijk heb je altijd mensen met wie je makkelijker werkt dan met anderen — dat is overal zo — maar je maakt er altijd wat van. Iedereen staat voor elkaar klaar.”
Ondersteuning is er ook volop. “Louise en Nelly denken altijd mee. Bijvoorbeeld als ik een tijdje weg ben of een reis plan. Het kan allemaal.”
“Goed doen voor mens en dier - en voor ons hospice”
Een gesprek met donateur Jan Kroese,
Praxis Megastore Leiden
In deze editie zetten we graag een bijzondere supporter in het zonnetje: Jan Kroese, eigenaar van Praxis Megastore Leiden en oprichter van een stichting die zich inzet voor welzijn van mens én dier. We spraken hem over zijn drijfveren — en waarom Hospice de Mare hem zo na aan het hart ligt.
Wie Jan Kroese ontmoet, merkt al snel dat hij iemand is die gewoon graag iets goeds wil doen voor anderen. Al ruim twintig jaar steunt hij - zonder er veel ruchtbaarheid aan te geven - verschillende goede doelen in de regio. Samen met zijn inmiddels overleden vrouw richtte hij een eigen stichting, Puerto Cruz op, met een eenvoudige maar heldere gedachte: bijdragen aan het welzijn van mens en dier, waar dat nodig is.
“Onze kinderen hadden we al goed op weg geholpen,” vertelt Jan. “We dachten: laten we nu eens kijken wat we kunnen betekenen voor anderen.” De doelen die hij steunt, hebben altijd te maken met welzijn. Zo schonk de stichting bijvoorbeeld een nieuwe koel-/bestelauto voor de lokale Voedselbank, die wordt gebruikt om pakketten te bezorgen bij mensen die niet makkelijk de deur uit kunnen komen.
Met zijn stichting zet Jan zich ook in voor dieren: er kwam een nieuwe auto voor de dierenambulance, en hij hielp persoonlijk mee met het naar Nederland halen van meer dan 170 Spaanse zwerfhonden. “Dieren verdienen net zo goed een veilige plek,” zegt hij rustig.
Betrokken bij Hospice de Mare
Met het hospice kwam Jan in aanraking toen het van Oegstgeest naar Leiderdorp verhuisde. “Ik kende al wat mensen uit het lokale ondernemersnetwerk. Onder wie Rob Steenbrink, die zich enorm inzette om de bouw van het hospice mogelijk te maken. Toen ik daar hoorde hoe belangrijk extra steun was, hoefde ik niet lang na te denken.” Met Praxis Megastore deed hij vervolgens een royale gift, waarmee het hospice grote stappen kon zetten.
Waarom juist dit doel? Jan hoeft niet te zoeken naar woorden.“Het gaat erom dat mensen waardig en in rust kunnen sterven. Dat is een vak apart. Als je dat als samenleving goed organiseert, dan geef je mensen en hun familie zó veel rust en waardigheid terug. Dat raakt me.”
Een stichting met een warm kompas
Jan’s stichting Puerto Cruz werkt met een klein bestuur. “Allemaal wijze mensen, onder wie gepensioneerd burgemeester van Leiderdorp, Laila Driessen. Elk jaar mag ieder bestuurslid een aantal doelen aandragen. Daarnaast doneert het stichtingsbestuur structureel aan grotere organisaties zoals KWF, het Parkinson Fonds en de Dierenbescherming. Maar het zijn vooral de lokale initiatieven die Jans hart sneller doen kloppen. “Goede dingen hoeven niet groot te zijn om impact te hebben,” zegt hij. “Als iemand er echt mee geholpen is, dan telt het.”
Waarom hij dit doet
Jan vertelt het zonder omwegen: hij heeft veel gekregen in het leven, en wil daarom graag iets terugdoen. “Ik heb het goed”, zegt hij. “Dan is het niet meer dan normaal dat je om je heen kijkt en helpt waar je kunt.”
Hij zegt het eenvoudig, bijna terloops - maar daarin schuilt precies zijn kracht. Jan doet wat goed voelt — zonder veel woorden, maar met oprechte betrokkenheid.
Jan, dank voor uw vertrouwen, uw betrokkenheid en de stille kracht waarmee u zoveel mensen — én dieren — helpt. We zijn trots u tot onze supporters te mogen rekenen.
Hoe het zit: de financiering van Hospice de Mare
Een hospice draait niet alleen op zorg, maar ook op betrokkenheid. Dankzij subsidies, verpleeggelden én talloze giften kunnen we onze gasten een warme, waardige plek bieden. Hoe wordt dit betaald – en waarom is de Steunstichting Hospice de Mare daarbij onmisbaar?
Zo financieren we de zorg in Hospice de Mare
Hospice de Mare heeft drie inkomstenbronnen:
1 Subsidie van het Ministerie van VWS
Deze subsidie is bedoeld als bijdrage voor het werk van onze vrijwilligers en voor een deel van de materiële kosten. Soms kan er ook een stukje van de kapitaalslasten van worden betaald, zoals rente of afschrijving. De hoogte van de subsidie hangt af van het aantal opnames.
2 Verpleeggelden via de zorgverzekeraars
De verpleeggelden dekken de kosten van zorg en verblijf: eten en drinken, schoonmaak, hulpmiddelen, verwarming, water en belastingen. Sinds 1 januari 2025 geldt hiervoor een nieuw systeem. Dat levert helaas minder inkomsten op dan voorheen. De tarieven worden vastgesteld door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), maar in de praktijk ontvangt het hospice vaak minder, omdat er jaarlijks met de zorgverzekeraars moet worden onderhandeld. Dat doet Marente, onze samenwerkingspartner in de zorg, in goed overleg met ons.
3 Vrijwillige bijdragen van gasten
Om een deel van de teruglopende inkomsten op te vangen, vragen we sinds 1 januari 2025 aan onze gasten een vrijwillige bijdrage. Dat helpt om het verschil iets kleiner te maken.
Waarom er toch een tekort is
De berekeningen van de NZa zijn gebaseerd op een ‘gemiddeld’ hospice. Daarbij wordt uitgegaan van lage kosten voor afschrijving gebouw en rente, vaak omdat veel hospices in een oud pand zitten. Wij hebben juist een nieuw, modern hospice kunnen bouwen, iets waar we trots op zijn. Dat was alleen mogelijk dankzij intensieve sponsor- en fondsenwerfacties (goed voor in totaal 1,3 miljoen). Toch blijven er behoorlijke kapitaalslasten over. Die willen we de komende jaren deels afbouwen door zuinig met geld om te gaan. Daarnaast vinden we dat we niet moeten bezuinigen op wat het verblijf voor onze gasten comfortabel en waardig maakt. Daarom is de Steunstichting Hospice de Mare zo belangrijk.
De rol van steunstichting Hospice de Mare
De steunstichting bestaat volledig uit vrijwilligers en zamelt geld in om extra voorzieningen mogelijk te maken. Denk aan de nieuwe bedden in de gastenkamers, of aan de Qwiek.up, een apparaat dat rustgevende beelden projecteert en zorgt voor ontspanning.
Ook voor toekomstige wensen, zoals rolstoelen, sta-op stoelen in de gastenkamers en energiebesparende maatregelen, zoekt de steunstichting naar fondsen. Vaak is daarbij een eigen bijdrage nodig, die de stichting uit haar eigen middelen betaalt. Daarnaast neemt de steunstichting soms de structurele kosten over, zoals die van de website van het hospice.
Hoe de steunstichting fondsen werft
De steunstichting krijgt inkomsten uit verschillende bronnen:
- de vrijwillige bijdragen van gasten;
- donateurs die jaarlijks een bedrag overmaken;
- Legaten van mensen die het hospice in hun testament opnemen;
- en de Club van 30: lokale ondernemers die ons hospice een warm hart toedragen en elk jaar bijdragen.
Wil je bijdragen aan een plek waar mensen in hun laatste levensfase zich veilig en gezien voelen? De Steunstichting verwelkomt donateurs, bedrijven en fondsen die ons willen helpen dat waar te maken. Elke bijdrage, groot of klein, helpt om dat mogelijk te maken. Samen houden we Hospice De Mare warm.
Meer weten of doneren? Kijk op www.hospicedemare.nl/steunstichting
om te zien hoe jij kunt bijdragen
“Een lied aan het bed is soms het mooiste afscheid”
Van Amerika naar Leiden
Het idee van bedside singing – zingen aan het bed van stervenden – is overgewaaid uit Amerika en Engeland. Daar bestaan al decennia de zogenoemde Threshold Choirs. In Nederland begon het acht jaar geleden in Amsterdam, onder leiding van dirigent Petrie Akkerman. Ingrid Windmeijer zat toen al in het koor: “Zij had gezongen voor haar dementerende ouders en merkte hoe helend muziek kan zijn. Hoe het pijn kan verlichten, afleiding biedt, troost geeft. Ze wilde dit naar Nederland halen.”
In 2019 won het koor de Over Hoop Prijs, een landelijke innovatieprijs. “Tot onze verbazing kregen wij als piepklein koortje ineens 25.000 euro,” vertelt Windmeijer lachend. “We moesten meteen een stichting oprichten en een missie formuleren: bedside singing mogelijk maken in heel Nederland. Zo werd ik voorzitter – ik ben organisatieadviseur, dus dat lag voor de hand.” Inmiddels zijn er 43 koren verspreid over het land.
Klankbad
Na de prijs startte Ingrid een eigen koor in Leiden, dichter bij haar woonplaats Zoeterwoude. Inmiddels zingen de Leidse Bedside Singers regelmatig in Hospice De Mare, maar ook in het Alrijne ziekenhuis en bij herdenkingsbijeenkomsten. Hun repertoire: eenvoudige, onbekende liederen uit allerlei tradities – Slavisch, Spaans, Jiddischs, Engelstalig – vaak mantra-achtig herhaald. “We kiezen bewust geen bekende melodieën,” legt Ingrid uit. “Het gaat om een klankbad, niet om meezingen of nostalgie. Toch komen er soms herinneringen boven, bijvoorbeeld aan een vakantie. Dat maakt elk optreden uniek.”
Hart tot hart
Zingen aan het sterfbed is intiem en kwetsbaar. Niet alleen voor degene in bed, maar ook voor de zangers zelf. “Je laat je stem horen, en dat maakt je ook zelf kwetsbaar. Soms gaat er een nootje mis – en dat is helemaal niet erg. Het gaat om de puurheid, om het hart tot hart contact. Wij worstelen met onze zenuwen en onzekerheden, terwijl de ander afscheid neemt van het leven. Op dat moment is er een bijzondere gelijkwaardigheid. Je deelt samen een paar minuten die nooit meer terugkomen.”
Voor de gasten en hun naasten kan dat onverwacht diep raken. Ingrid herinnert zich een man die zichzelf stoer noemde, een Rolling Stones-fan die eigenlijk niet toegezongen wilde worden. “We begonnen met een vrolijk Afrikaans liedje en eindigden met het rustige maar indrukwekkende You are not alone, I’m here beside you. Hij werd stil, zichtbaar geraakt. Zo’n moment kan door muziek gebeuren, zonder dat er veel woorden nodig zijn.”
Muziek die binnenkomt
De liederen duren vaak maar een paar minuten, maar hun uitwerking kan groot zijn. Een gespannen gezicht ontspant, een hand die verkrampte in pijn opent zich langzaam. Soms vallen mensen in een diepe slaap. “Dat is misschien wel het mooiste om te zien,” zegt Ingrid. “Dat iemand even loslaat, zich overgeeft aan de klank. Dan voel je dat muziek rechtstreeks binnenkomt in het hart.”
Juist de eenvoud van de liederen – vaak één zin of korte tekst die eindeloos herhaald wordt – maakt ze zo krachtig. Het repeterende karakter werkt als een mantra, iets waar je in kunt wegzakken. Het geeft rust, ruimte, troost. “Je hoeft niets te doen, niets terug te zeggen. Alleen maar zijn. Dat maakt het voor mensen in zo’n kwetsbare fase zo bijzonder.”
Geen applaus, geen theater
Een optreden duurt meestal een kwartier. Daarna valt een stilte. “We zeggen altijd: het grootste compliment is als u in slaap valt. Dat gebeurt vaak. En dan gaan we zachtjes weg. Geen applaus, geen theater. Alleen die korte ontmoeting, waarin muziek woorden overbodig maakt.”
Onderzoek naar de werking
De Bedside Singers zijn inmiddels ook onderwerp van serieuze interesse. Het LUMC wil onderzoek doen naar de effecten van bedside singing op pijnbeleving en gemoedstoestand. “Wij weten uit ervaring dat het werkt,” zegt Ingrid. “Maar het is geweldig dat daar nu ook wetenschappelijk bewijs voor kan komen.”
“Het mooiste wat ik ooit heb gedaan”
Na tientallen optredens is de verwondering nog niet verdwenen. “Het is eigenlijk het mooiste werk dat ik ooit heb gedaan,” zegt Ingrid. “Je komt als verrassing een kamer binnen, vaak bij mensen die dit fenomeen niet kennen. Maar bijna altijd ervaren ze het als een geschenk. Voor even voelen ze: ik ben niet alleen. En dat, op zo’n moment, is misschien wel het grootste dat muziek kan doen.”
“Hun stemmen brengen iets teweeg wat wij met woorden nooit kunnen”
Wie met Ton Golverdingen een ochtend meeloopt in Hospice De Mare, ziet een man die zich vanzelfsprekend tussen de gasten beweegt. Een vriendelijk woord, een kop thee, een helpende hand. Al negen jaar is hij zorgvrijwilliger. Toch is er één moment waarop hij nog altijd zelf even stilvalt: als de Bedside Singers beginnen te zingen.
“Het raakt me elke keer weer”
“Eerlijk gezegd is het niet mijn muziekstijl,” vertelt Ton. “Ik hou zelf van heel andere muziek. Maar zodra de eerste klanken klinken, is dat gevoel weg. Dan raakt het me, elke keer weer. Hun stemmen zijn zo zuiver, zo kwetsbaar. Ze brengen iets teweeg wat wij met woorden nooit kunnen.”
Ton werkt al negen jaar als vrijwilliger in het hospice. Hij bereidt vaak het bezoek van de Bedside Singers voor: inventariseert bij gasten of er behoefte is aan zang, maakt kennis, zorgt dat de sfeer rustig is. “Sommige mensen zeggen in eerste instantie nee. Maar dan horen ze op de gang de zang, hoe die stemmen samenkomen, en dan zeggen ze later toch: misschien toch wel… Dat vind ik zo mooi. Zelfs als mensen niet direct in hun kamer worden toegezongen, werkt het door. Het sijpelt overal naar binnen.”
Een man die brak – in de goede zin
De impact kan groot zijn, soms onverwacht. Ton vertelt over een man die altijd wat afstandelijk bleef. “Aardig, maar hij hield de boot af. Toen kwamen de Bedside Singers. Ze begonnen te zingen, en ik zag hem helemaal breken. Maar dan in de positieve zin: de tranen kwamen, de muur viel weg. Hij zei later hoe blij hij was dat dit gebeurd was. Dát is hun kracht. Muziek opent iets, zonder dat er veel woorden nodig zijn.”
Een ander beeld staat Ton nog scherper voor ogen. “We hadden een gast die zwaar gesedeerd was. Hij lag stil in bed, leek ver weg. Toch voelde ik: de zangers moeten bij hem komen. De verpleegkundige stemde ermee in. En toen… hij deed zijn ogen open en er rolden tranen over zijn wangen terwijl zij zongen. Zoiets vergeet je nooit meer. Het was alsof de muziek hem nog één keer bereikte. Ook zijn familie was diep geraakt.”
Samenwerken van hart tot hart
In de samenwerking voelt Ton zich een schakel. Hij kent de gasten en weet wat er speelt, zodat de zangers hun repertoire kunnen afstemmen. “Ze komen niet met een concertzaalmentaliteit binnen. Eerst gaat er één zanger naar binnen, maakt contact, voelt de sfeer. Pas daarna komt de rest. Zo wordt het nooit te veel. Soms wil een gast dat ik erbij blijf, soms juist niet. Alles is goed. Het gaat om afstemmen, luisteren, ruimte geven.”
Voor Ton is de kracht van de Bedside Singers niet alleen de muziek, maar ook hun manier van aanwezig zijn. “Er is geen dwang, geen prestatiedrang. Ze zingen net zo liefdevol voor één persoon als voor vijf. Hun houding is dienend, kwetsbaar en puur. Dat sluit prachtig aan bij hoe wij hier werken.”
Een eigen rijkdom
Als zorgvrijwilliger staat Ton dicht bij de gasten, helpt met dagelijkse zorg, is aanwezig bij de laatste gesprekken. “Het is een rijkdom,” zegt hij. “Ik krijg er zoveel voor terug, ook al nemen mensen afscheid. Het heeft mijzelf ook veranderd. Toen ik begon, zat ik zelf in een moeilijke periode, maar dit werk heeft mij sterker gemaakt. Het geeft betekenis.”
De Bedside Singers zijn daarin een onverwachte aanvulling geworden. “Het hospice draait om nabijheid. Soms met woorden, soms met stilte, en soms – dankzij hen – met zang. Je ziet wat het doet: een glimlach, een traan, een hand die ontspant. Dat is onbetaalbaar. Ik zeg weleens: ze zouden in veel meer huizen moeten zingen. Want wat hun stemmen geven, dat is pure troost.”
Hospice de Mare op de Jaarmarkt op 6 september
Hospice De Mare is een warm en huiselijk hospice in Leiderdorp, waar mensen in hun laatste levensfase kunnen verblijven. Wij bieden een plek waar rust, geborgenheid en zorg centraal staan – niet alleen voor onze gasten, maar ook voor hun naasten.
Waardige en waardevolle zorg
Onze professionele verpleegkundigen en artsen werken nauw samen met een grote groep betrokken vrijwilligers. Samen zorgen zij ervoor dat onze gasten de best mogelijke zorg, ondersteuning en aandacht krijgen. Bij ons gaat het niet alleen om medische zorg, maar juist ook om persoonlijke aandacht, nabijheid en kwaliteit van leven. Zo proberen we de laatste levensfase zo waardig en waardevol mogelijk te maken.
Betrokkenheid van de gemeenschap
Met ruim honderd vrijwilligers uit Leiderdorp en omgeving is Hospice De Mare stevig geworteld in de lokale gemeenschap. Dankzij hun inzet en de steun van donateurs en sponsoren kunnen wij deze zorg blijven bieden.
Kom langs!
Bent u benieuwd hoe een hospice werkt, wat onze vrijwilligers betekenen of hoe u zelf een bijdrage kunt leveren? Kom dan langs op de jaarmarkt bij onze kraam. We vertellen u graag meer en maken graag kennis met u.
Meer informatie vindt u ook op onze website: www.hospicedemare.nl
Beelden die raken:
Qwiek.up brengt rust
Qwiek.up brengt rust
Voor mensen die hun laatste levensfase doorbrengen in het hospice, kan de Qwiek.up een wereld van verschil maken. Een zorgvrijwilliger vertelt: “We zien hoe gespannen schouders zakken, hoe een glimlach verschijnt bij het zien van vertrouwde natuurbeelden. Soms roept een film herinneringen op aan vakanties of aan de plek waar iemand is opgegroeid. Dat geeft gesprek en verbinding, juist in een tijd waarin woorden soms tekortschieten.”
Het apparaat maakt gebruik van zogenoemde belevingsmodules: films en geluiden die eenvoudig kunnen worden afgespeeld. De kracht zit niet in de techniek, maar in wat het oproept – rust, geborgenheid en de kans om nog even samen te genieten.
Samen beleven, samen ontmoeten
De aanschaf van de Qwiek.up werd mogelijk dankzij onder andere de Stichting Singelloop Leiden. Wilt u meer weten over het hospice of misschien zelf vrijwilliger wil worden? Kom met ons kennismaken tijdens de jaarmarkt in Leiderdorp op zaterdag 6 september.
Nieuwe financiering hospices
De laatste tijd is er veel nieuws over de financiële situatie van de hospices. Er is er al één gestopt vanwege geldgebrek en er zijn er meerdere die financieel slecht draaien. Wat is er aan de hand, en wat betekent dit voor Hospice de Mare? Bestuurslid Jules de Vries legt uit hoe de nieuwe financiering voor hospices is geregeld.Tot en met 2024 werden de kosten van Verpleging en Verzorging per uur betaald via de zorgverzekeringswet. Kortweg kwam dit neer op het volgende: de uren zorg die besteed worden aan een gast in het hospice, konden worden gedeclareerd bij de zorgverzekeraar van die gast. Zo konden er maximaal 12 uur zorg per dag worden gedeclareerd. Vaak was het ook zo dat naast het maximum per gast ook een maximum per huis gold. Voor Hospice de Mare was dat iets van 36 uur per dag. Waren alle zes bedden bezet, dan kon je door deze regel 6 uur per gast declareren.
Deze vergoeding was voor de zorgkosten. Echter, daar zaten niet de kosten in van verblijf. Daar declareerden we dan €55 per dag voor, rechtstreeks bij de gast of diens naaste. Vaak konden deze kosten vervolgens weer gedeclareerd worden bij de zorgverzekeraar. Ook andere aanvullende kosten konden op die manier gedeclareerd worden, zoals kosten van bedden til-liften, incontinentiemateriaal et cetera.
Sinds 1 januari is dit tarief veranderd in een dagtarief. Voor hospices met high care zorg, zoals Hospice de Mare, is dit tarief door de Nationale Zorgautoriteit vastgesteld op €589 per dag. Dat is een maximum tarief. De feitelijke tarieven moeten worden uitonderhandeld met alle zorgverzekeraars. Dat doet Marente voor ons en dat hebben ze goed gedaan, want vrijwel overal kregen we dit maximum tarief of iets minder. Maar dit is een all-in tarief en dat betekent dat we geen eigen bijdrage meer kunnen vragen. Bovendien moesten we zelf bedden, til-liften et cetera gaan aanschaffen, want huren en declareren bij de zorgverzekeraar kon niet meer.
Voor hospices zonder high care zorg, de zogenoemde bijna-thuishuizen, is de situatie iets anders. Zij krijgen de zorg in natura aangeleverd via de thuiszorg. Maar ook die krijgt een - veel lager - dagtarief, waardoor er veel werk op de vrijwilligers zal neerkomen. Dat is bij Hospice de Mare dus niet het geval.
Alle plussen en minnen bij elkaar geteld scheelt het ons Hospice de Mare op jaarbasis ruim € 85.000 aan inkomsten. Deels willen we dat compenseren door aan de gasten en hun familie een vrijwillige gift te vragen voor servicekosten, met als richtbedrag € 25 per dag. Gasten zijn dit niet verplicht. Wel is deze gift aftrekbaar voor de belasting. Maar daarmee zijn we er nog niet.
We zullen meer dan voorheen afhankelijk zijn van giften. Daarom ook onze steunstichting, die al veel goed werk heeft gedaan en u allen die ons een warm hart toedraagt.
Dankzij de giften die we dit jaar ontvingen, hebben we de begroting voor 2025 weer sluitend gekregen. Met uw steun zal ons mooie, nieuwe hospice een lange toekomst tegemoet kunnen zien.
Leidse Singelloop steunt Hospice de Mare
Dit voorjaar reikte de organisatie van de 48ste Smitsloo Leidse Singelloop diverse cheques uit aan goede doelen in de regio Leiden. Hospice de Mare was een van de gelukkigen. Van de organisatie van de Singelloop kregen we een bedrag van maar liefst 4.650 euro! Wat een fantastisch gebaar! Hiermee kan Hospice de Mare de aanschaf bekostigen van een zogenoemde Qwiek.up. Dit is een speciale beamer waarmee we onze gasten vanuit hun bed een unieke, persoonlijke beleving kunnen geven door middel van projectie van beelden op wanden en plafond - van eigen foto’s en video’s tot speciale, levensechte belevingen.
Nieuwe geluidswal
Aan de achterzijde grenst het hospice aan de Gemeentewerf. Op de gemeentewerf wordt bij het storten van vuil natuurlijk geluid geproduceerd. Niet constant maar soms, bijvoorbeeld als er glas gestort wordt, kan het indringend zijn.Als je een hospice gaat bouwen, dan maakt een geluidsonderzoek deel uit van de vergunningenprocedure. Het geluidsonderzoek wees uit, dat er te veel geluid van de zijde van de gemeentewerf kwam. Dat kon gecompenseerd worden door het aanleggen van een geluidswal. De Gemeente Leiderdorp stelde ons dit verplicht.
Maar zo’n geluidswal is erg duur, ruim 45.000, = euro en , nadat de tuin was aangelegd konden we dat niet meer betalen dus besloten we er, in elk geval voorlopig, van af te zien. Bovendien was er op de grond van de gemeente bij de erfgrens met ons een hoge wal gemaakt van grote grijze betonnen blokken. Toen echter eenmaal de tuin gereed was en al het overtollige onkruid weg was, toonde die wal in alle hevigheid zijn ontzagwekkende lelijkheid. En het geluid van de gemeentewerf was er toch ook.
Daarom besloten we samen met de steunstichting afgelopen zomer aan de slag te gaan om via sponsorwerving toch nog de geluidswal gefinancierd te krijgen. Dat lukte, via bijdragen van Zorg en Zekerheid, de Steunstichting Gezondheidszorg Voorschoten en vooral dankzij een geweldige bijdrage van Roparun.
De geluidswand staat er, er is inmiddels jonge klimop door de tuinvrijwilligers geplaatst en de tuin is nu helemaal af. Dankzij de werkzaamheden van diezelfde tuinvrijwilligers staat de tuin er dit voorjaar weer stralend bij. Met dank aan de steunstichting!
Jules de Vries
Bestuur Hospice de Mare
Binnenkort krijgt onze tuin een prachtige geluidswal
Hij komt! Binnenkort krijgt onze tuin een prachtige geluidswal op de grens met de Gemeentewerf. Dankzij de hulp van onze sponsoren. En in het bijzonder dankzij de gulle bijdrage van Roparun.
Toen we startten met de bouw van het Hospice hadden we geen geld voor extra uitgaven, zoals de tuin. Behalve het gebouw van het hospice zelf waren alleen de parkeerplaatsen en een grasveld nog mogelijk. Maar gaandeweg de bouw bleken er nog heel veel sponsorgelden binnen te komen. En telkens als er weer een bijdrage binnenkwam, konden we weer een deel van het tuinontwerp realiseren. De grote klapper kwam met de toekenning van een flink bedrag, € 150.000, door Roparun.
Daarmee konden we de hele tuin - een flinke lap grond - prachtig aanleggen.
Maar nog niet de geluidswal.
Uitzicht
Aanvankelijk dachten we misschien ook wel zonder te kunnen. Want aan de zijde van de gemeente lag een grote muur van gestapelde betonblokken. Die zorgde al voor een behoorlijke afscherming. Maar toen de tuin eenmaal klaar was, merkten we dat er toch meer geluid doordrong dan ons lief was.
Bovendien bleek, vooral door het verwijderen van veel onkruid, dat het uitzicht op die betonnen muur niet bepaald fraai was. Dus ontstond het idee om een nieuwe werving te starten om de geluidswal alsnog financieel mogelijk te maken.
Gulle steun
De kosten van zo’n wal waren aanzienlijk. Hij is maar liefst 40 meter lang, drie meter hoog aan de achterzijde en, op de grens met het terrein van Monuta, ook nog eens een kleine 20 meter lang en 2 meter hoog.
Gelukkig konden we opnieuw een beroep doen op Roparun, die ruim de helft van deze kosten op zich nam. Ook de SteunStichting Gezondheidszorg Voorschoten (SSGV) leverde een aanzienlijke bijdrage. De bijdragen van Zorg en Zekerheid en Horsman Bouw zorgden er uiteindelijk voor dat we de opdracht tot uitvoering konden geven.
Klusruimte
En dat niet alleen. Behalve de geluidswal wordt het stuk achter het fietsenhok ook betegeld. Zo ontstaat daar een mooie klusruimte om bijvoorbeeld groen op te kweken.
De uitvoering staat gepland voor februari 2025, zodat vóór het groeiseizoen alle nieuwe beplantingen zijn gezet en we in 2025 kunnen genieten van een nog mooiere tuin.
Viering 40 jaar VPTZ
Hospice de Mare was afgelopen maand een van de 700 genodigden bij de viering van 40 jaar VPTZ Nederland, de koepel voor organisaties in de vrijwillige palliatieve terminale zorg.
Het symposium ’40 jaar Er Zijn’ had een heel bijzondere gast: Zijne Majesteit de Koning, die sprak met onder anderen Louise Drabbe van Hospice de Mare. “Het was ontzettend fijn en bijzonder dat hij aanwezig was en zijn interesse en betrokkenheid toonde. Daarmee onderstreepte hij de waarde en het belang van vrijwilligers in de palliatieve terminale zorg”, aldus Louise.
Toonaangevende sprekers, zoals prof. dr. Andries Baart (ontvanger van de Elisabeth Kübler-Ross Prijs) en prof. dr. marcel canoy, deelden inspirerende inzichten. Ook auteur Thom Verheggen en verpleegkundige Tommie Niessen belichtten de zorg vanuit hun eigen, interessante invalshoek. Zangeres Marlijn Weerdenburg zorgde met muzikale intermezzo’s voor een emotionele maar vooral feestelijke noot. Een onvergetelijke middag!
Wat nemen wij mee naar de toekomst?
Palliatieve zorg is meer dan het sluitstuk van curatieve zorg.
Het is een betekenisvolle inspiratiebron waar menselijkheid centraal staat en een voorbeeld waaraan de hele zorg zich kan spiegelen.
Voor een toekomstbestendige zorg is een radicale transformatie nodig met focus op preventie, sociaal domein, informele zorg en burgerparticipatie (zorgzame buurten) en daarmee een kleinere rol voor de zorgsector in productie, invloed en middelen.
De essentie van zorg ligt in wat werkelijk helpt, niet in wat "hoort" binnen systemen, taakverdelingen en regels. Laten we kritisch blijven en ons afvragen of ons handelen echt bijdraagt aan de bedoeling van zorg.
Zorg is iets dat je samen doet, waarbij vrijwilligers met hun menselijke touch en aandacht een onmisbare warmte toevoegen aan de professionaliteit van zorgverleners, zodat beiden elkaar versterken en samen de zorg compleet maken.
En vooral: Laten we met vooral niet te bescheiden zijn over de rol van vrijwilligers in de palliatieve terminale zorg!
Op vptz.nl kunt u meer lezen over vrijwillige palliatieve terminale zorg en de activiteiten van de koepelorganisatie VPTZ.
Herinneringsbijeenkomst 21 januari 2025
Tijdens het verblijf bij Hospice De Mare richten we ons naast de zorg voor onze gasten ook op de ondersteuning van hun familie en dierbaren. Zij worden nadrukkelijk betrokken tijdens het verblijf van onze gasten. Ook na het overlijden blijven de familie en dierbaren nog een periode in het zicht van het hospice. Zo worden zij een aantal maanden na het overlijden uitgenodigd voor een herinneringsbijeenkomst.
Twee keer per jaar organiseert Hospice De Mare een bijzondere herinneringsbijeenkomst. Deze bijeenkomst biedt nabestaanden de gelegenheid om nog eens samen te komen in het hospice, om hun dierbaren te herdenken in de omgeving waar zij de laatste fase met hun geliefden hebben beleefd.
Troost bieden
Tijdens de bijeenkomst die we afgelopen maand organiseerden, werden gedichten voorgelezen, muziek gespeeld en vond een korte overdenking plaats. Ook werden de namen van de overledenen genoemd en werd voor hen een kaars gebrand.
Onze ervaring leert dat deze momenten van reflectie en samenzijn helpen bij het verwerken van het verlies en troost bieden aan de aanwezigen.
Herinneringen ophalen
Na afloop was er gelegenheid voor een samenzijn en na te praten. Bij de bijeenkomst was een aantal verpleegkundigen maar ook vrijwilligers aanwezig. Zij waren vertrouwde gezichten tijdens het verblijf van de dierbaren. De nabestaanden vonden het prettig om herinneringen op te halen aan de intense periode van het verblijf van hun dierbaren.
Wij nodigen alle nabestaanden van harte uit om deel te nemen aan deze betekenisvolle bijeenkomst. Samen kunnen we de herinneringen aan onze dierbaren levend houden en elkaar steunen in het rouwproces.
Wilt u meer informatie over de volgende herinneringsbijeenkomst? Dan kunt u contact opnemen met Hospice De Mare.
De volgende herinneringsbijeenkomst is gepland op 21 januari 2025. Familie en dierbaren van onze gasten ontvangen een persoonlijke uitnodiging.
De opening in het nieuws
Blije gezichten en opgewekte speeches in een vrolijk versierde omgeving. De opening van het Leiderdorpse hospice De Mare werd een gepaste receptie voor meer dan honderd genodigden. Daarbij werd de ’lijdensweg’ van de initiatiefnemers voordat de deuren met kleurige ballonnen geopende konden worden, slechts zijdelings aangestipt.
We hebben het gehááld", aldus bestuurslid Jules de Vries, in een bomvolle feesttent.
Link naar het artikel over de opening welke heeft plaatsgevonden op 26 april 2024.
We zijn in Leiderdorp!
Het gaat eindelijk gebeuren!
Ons hospice gaat open in Leiderdorp!
Hospice de Mare was vanaf 2017 tijdelijk gehuisvest in Oegstgeest in het gebouw van Hofwijck.
Vanaf 2017 is er door het bestuur van Hospice de Mare hard gewerkt om nieuwe huisvesting te realiseren in Leiderdorp. De bouw van het nieuwe hospice in Leiderdorp aan de Hoogmadeseweg 70 is gestart in het eerste kwartaal van 2023. De verhuizing van Hospice de Mare van Oegstgeest naar Leiderdorp zal op 29 april 2024 plaatsvinden.
Op andere foto artikel op Leidsch Dagblad begin 2018
v.l.n.r. Jules de Vries, Roeland van Velzen en Nelly van der Does
Nieuwbouw in Leiderdorp
Hierboven ziet u enkele impressies van ons Hospice in Leiderdorp aan de Hoogmadenseweg.
Bekijk meer foto's van het exterieur, interieur en van de verbouwing.
Hospice de Mare in het nieuws
Hospice de Mare in het nieuws
Hospice De Mare in het nieuws
Hieronder artikel op Telegraaf (30-10-2021)
Hospice De Mare
Hoogmadeseweg 70, 2351 CV Leiderdorp
071 78 20 503
IBAN NL93RABO0322790034
info@hospicedemare.nl
Kvk: Stichting Hospice de Mare - 69346550
RSIN: 857840460
Hoogmadeseweg 70, 2351 CV Leiderdorp
071 78 20 503
IBAN NL93RABO0322790034
info@hospicedemare.nl
Kvk: Stichting Hospice de Mare - 69346550
RSIN: 857840460